چيست اين سر مگوي عالم هستي؟
اين عظمت مستور ...
رمز و رازي كه گاه از دل ناموس الله مي تراود و به ناچار با ضربت سيلي و ميخ در خاموش ميشود.
گاه به قعر چاههايي كه به دست يدالله حفر شده فرو مي رود.
و گاه از فرق شكافته اسدالله بيرون مي ريزد.
گاه از لب جگر گوشه نبي مي جوشد تا با جحد نامحرمان جگري به جا نماند،
و گاه از لسان ثارالله بر منبري به بلنداي نيزه به گوش مي رسد و گاه ...
ديگر زمين و زمان تاب تحمل ندارد،
اين رب عالم است كه پرده از اسرار بر مي دارد
آري؛كلام، كلام حق است...
اما...؛ اما اين بار كلمات تاب تحمل ندارند...
« ك ه ي ع ص»
اكنون روضه خوان خود خداست...
ولي مصيبت آنچنان عظيم است كه همانند آن پيكرهاي پاك، كلمات نيز چاك چاك شده اند:
ك ه ي ع ص
كربلا...هلاك آل رسول...يزيد...عطش...صبر...*
-------------------------------
بر خوان عالم چو عالميان را صلا زدند
اول صلا به سلسله انبيا زدند
نوبت به اوليا چو رسيد آسمان تپيد
زان ضربتي كه به سر شير خدا زدند
آن در كه جبرئيل امين بود خادمش
اهل ستم به پهلوي خير النسا زدند
پس آتشي ز اخگر الماس ريزه ها
افروختند و در حسن مجتبي زدند
وانگه سرادقي كه ملك محرمش نبود
كندند از مدينه و در كربلا زدند ...
_____________________________
اين عظمت مستور ...
رمز و رازي كه گاه از دل ناموس الله مي تراود و به ناچار با ضربت سيلي و ميخ در خاموش ميشود.
گاه به قعر چاههايي كه به دست يدالله حفر شده فرو مي رود.
و گاه از فرق شكافته اسدالله بيرون مي ريزد.
گاه از لب جگر گوشه نبي مي جوشد تا با جحد نامحرمان جگري به جا نماند،
و گاه از لسان ثارالله بر منبري به بلنداي نيزه به گوش مي رسد و گاه ...
ديگر زمين و زمان تاب تحمل ندارد،
اين رب عالم است كه پرده از اسرار بر مي دارد
آري؛كلام، كلام حق است...
اما...؛ اما اين بار كلمات تاب تحمل ندارند...
« ك ه ي ع ص»
اكنون روضه خوان خود خداست...
ولي مصيبت آنچنان عظيم است كه همانند آن پيكرهاي پاك، كلمات نيز چاك چاك شده اند:
ك ه ي ع ص
كربلا...هلاك آل رسول...يزيد...عطش...صبر...*
-------------------------------
بر خوان عالم چو عالميان را صلا زدند
اول صلا به سلسله انبيا زدند
نوبت به اوليا چو رسيد آسمان تپيد
زان ضربتي كه به سر شير خدا زدند
آن در كه جبرئيل امين بود خادمش
اهل ستم به پهلوي خير النسا زدند
پس آتشي ز اخگر الماس ريزه ها
افروختند و در حسن مجتبي زدند
وانگه سرادقي كه ملك محرمش نبود
كندند از مدينه و در كربلا زدند ...
_____________________________
*: حديث نبوي، تفسير نمونه، ذيل آيه اول سوره مباركه مريم
انتخاب شده توسط mohsen در 86/10/21 ساعت 16:18 | لینک ثابت |
دیگر بس است عدل پس از این ستم کنید
ادامه مطلب را در اينجا بخوانيد
لطفی کنید و از سر ما سایه کم کنید ...
ادامه مطلب را در اينجا بخوانيد
انتخاب شده توسط mohsen در 86/10/12 ساعت 23:55 | لینک ثابت |
انتخاب شده توسط mohsen در 86/10/01 ساعت 18:36 | لینک ثابت |
روزی چشم به دیگر یارانش گفت: کوهی پوشیده از ابر در پشت این دریاها میبینم به راستی که چه کوه زیبایی است؟!
گوش گفت: کجاست آن کوهی که تو میبینی؟ من صدای او را نمی شنوم.
دست گفت: من می کوشم تا او را لمس کنم اما هیچ کوهی را نمی یابم.
بینی گفت: من وجود او را درک نمی کنم زیرا قادر نیستم او را ببویم پس وجود آن غیر ممکن است!
آنگاه چشم به سوی دیگری برتافت و با خود خندید در حالی که حواس دیگر درباره چنین خیالبافی هایی گفتگو میکردند و به این نتیجه رسیدند که چشم از را به در شده است!
<جبران خلیل جبران>
گوش گفت: کجاست آن کوهی که تو میبینی؟ من صدای او را نمی شنوم.
دست گفت: من می کوشم تا او را لمس کنم اما هیچ کوهی را نمی یابم.
بینی گفت: من وجود او را درک نمی کنم زیرا قادر نیستم او را ببویم پس وجود آن غیر ممکن است!
آنگاه چشم به سوی دیگری برتافت و با خود خندید در حالی که حواس دیگر درباره چنین خیالبافی هایی گفتگو میکردند و به این نتیجه رسیدند که چشم از را به در شده است!
<جبران خلیل جبران>
