سر نى در نینوا مىماند اگر زینب نبود
كربلا در كربلا مىماند اگر زینب نبود
چشمه فریاد مظلومیت لب تشنگان
در كویر تفته جا مىماند اگر زینب نبود
ذو الجناح داد خواهى،بىسوار و بىلگام
در بیابان ها رها مىماند اگر زینب نبود
چهره سرخ حقیقت یعنی آن خورشید سرخ
پشت ابرى از ریا مىماند اگر زینب نبود
در شکست لشکر شمشیرها ، تیغ زبان
در نیام ادعا می ماند، اگر زینب نبود
زخمه زخمىترین فریاد در چنگ سكوت
از طراز نغمه وامىماند اگر زینب نبود
در عبور از بستر تاریخ،سیل انقلاب
پشت كوه فتنهها مىماند اگر زینب نبود
در طلوع داغ اصغر ، استخوان اشک سرخ
در گلوى چشم ما مىماند اگر زینب نبود
قادر طهماسبی
انتخاب شده توسط mohsen در 86/12/10 ساعت 9:51 | لینک ثابت |
روزی چشم به دیگر یارانش گفت: کوهی پوشیده از ابر در پشت این دریاها میبینم به راستی که چه کوه زیبایی است؟!
گوش گفت: کجاست آن کوهی که تو میبینی؟ من صدای او را نمی شنوم.
دست گفت: من می کوشم تا او را لمس کنم اما هیچ کوهی را نمی یابم.
بینی گفت: من وجود او را درک نمی کنم زیرا قادر نیستم او را ببویم پس وجود آن غیر ممکن است!
آنگاه چشم به سوی دیگری برتافت و با خود خندید در حالی که حواس دیگر درباره چنین خیالبافی هایی گفتگو میکردند و به این نتیجه رسیدند که چشم از را به در شده است!
<جبران خلیل جبران>
گوش گفت: کجاست آن کوهی که تو میبینی؟ من صدای او را نمی شنوم.
دست گفت: من می کوشم تا او را لمس کنم اما هیچ کوهی را نمی یابم.
بینی گفت: من وجود او را درک نمی کنم زیرا قادر نیستم او را ببویم پس وجود آن غیر ممکن است!
آنگاه چشم به سوی دیگری برتافت و با خود خندید در حالی که حواس دیگر درباره چنین خیالبافی هایی گفتگو میکردند و به این نتیجه رسیدند که چشم از را به در شده است!
<جبران خلیل جبران>
